|
In Zwolle hebben we jarenlang een ruimhartig armoedebeleid kunnen voeren, zoals we dat in de raad zeggen. Veel mensen hebben gebruik kunnen maken van allerlei regelingen en hebben kinderen mee kunnen doen met sport en cultuur. Ook was er een collectieve ziektekostenregeling voor iedereen met een inkomen tot 115% van het minimuminkomen.
Toen eind vorig jaar er een naheffing van het zorgkantoor kwam bleek dat alle middelen al gebruikt waren en er dus een tekort was ontstaan, een behoorlijk tekort.
De wethouder heeft direct ingegrepen en er zijn maatregelen getroffen om verdere tekorten te voorkomen.
Dit heeft veel gevolgen, voor de gebruikers van de regeling, maar ook voor de medewerkers van SoZaWe, Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
In de raad hebben we eerst over de situatie in het algemeen gesproken, over hoe dit heeft kunnen gebeuren en hebben we het college de opdracht gegeven met een grondige analyse te komen en voorstellen te doen die nodig zijn.
In mei/juni hebben we een debat gehouden over deze terugblik en het vooruitkijken.
Met name de visie op het sociale domein heeft veel tongen losgemaakt. Wie is waar verantwoordelijk voor, waar moet de gemeente ondersteunen, welke keuzes zijn onoverkomelijk?
Voor de ChristenUnie staat boven aan dat de overheid altijd een vangnet moet zijn, iedereen moet voldoende te eten hebben en vooral kinderen mogen niet de dupe worden van deze situatie. Natuurlijk zijn ouders al eerste verantwoordelijk, maar om voldoende mee te kunnen doen, met sport, schoolreisje e.d. is er soms een steun nodig. Die krijgt elk kind, als de ouders deze aanvragen.
Het is belangrijk dat zij weten dat er een maatregel is waar ze gebruik van kunnen maken, goede communicatie is essentieel.
Het college is dan ook in de volle breedte verantwoordelijk voor een goed armoedebeleid, dat heeft met sport, onderwijs, wonen, wijkgericht werken, gezondheid en welzijn te maken. Gelukkig weet het college dit en wordt er breed aandacht aan gegeven.
Het is de komende jaren geen vetpot, maar wel voldoende voor iedereen om mee te kunnen doen. En natuurlijk is de overheid niet alleen verantwoordelijk. Ik roep alle burgers op om solidariteit, naastenliefde in praktijk te brengen. Leg je oor en je hart te luisteren in de straat, in je buurt en laat in woord en daad zien dat we Micha 6:8 in praktijk brengen.
|
